polityka recenzja film patryka vegi oglądaj online
3/10
in

SUPER!SUPER! LOLLOL SMUTNESMUTNE WTF?!WTF?!

Polityka – recenzja filmu

Widziałem filmowego Kaczyńskiego głaszczącego kota, Misiewicza tańczącego z Macierewiczem, Szydło obierającą z mężem ziemniaki, Rydzyka liczącego pieniądze od wdów, posła Piętę bzykającego bez opamiętania, Daniela Olbrychskiego pokazującego cztery litery i niewiele więcej. Co zobaczyłem, odwidzieć się niestety nie da, a recenzję chciałbym zakończyć wstępem do niej, w którym przestrzegam, że film Polityka to strata czasu, pieniędzy i nerwów. Jednak oddam królowi polskich kas biletowych co królewskie i trochę niechętnie, ale ponarzekam na produkcję Patryka Vegi ze świadomością, że mój głos niezadowolenia niewiele do tematu wniesie.

Polityka to nie jest film, po którym spodziewałem się wiele, ale w najczarniejszym scenariuszu nie przewidywałem, że to będzie aż taki gniot. Mam w pamięci poprzednie kinowe badziewia Patryka Vegi, które w przedziwny sposób przepoczwarzały się w kasowe hity i poniekąd rozumiem fenomen tych widowisk. Najwidoczniej lubimy chodzić do kina, żeby się dać zmaltretować niewybrednym żartom i przegiętej fabule, kiedy tak wiele świetnych rodzimych produkcji kręci się rok rocznie, ale znikają w niebycie nawału lokalnych quasi-blockbusterów. Lubimy przaśne historie i jako ogół nie jesteśmy zbyt wyrobionymi widzami. Reżyser to wie i celuje w nasze najniższe instynkty.

Polityka to stary, niedobry Patryk Vega. Jednak tym razem nie śmieszniejszy niż czwartorzędny kabaret, a wypełnioną “momentami” narrację zastąpił kilkoma kompletnie nieporywającymi opowiastkami napisanymi na kolanie i pozbawionymi fabularnych bomb.

Reżyser zapowiadał swoim filmem wstrząs i armagedon dla obecnej sceny politycznej. Nie wiem, czy faktycznie tak myślał, czy ma swoich odbiorców za totalnych imbecyli, którym może wmówić wszystko, a ci będą się radowali, podskakiwali i klaskali. Pomyślcie sami, czy daliście się mu nabrać, a będziecie mieli gotową odpowiedź.

Jego najnowsza produkcja to pozbawiona kręgosłupa fabularnego zbitka złożona z sześciu segmentów, które niemal kompletnie się nie kleją. Na początku wyskakuje nam historia inspirowana wzlotami i upadkami Beaty Szydło, która przed objęciem teki premiera potrafiła niewiele więcej niż obierać ziemniaki i karmić kury. Byłą panią premier prezentuje się tu jako zahukaną wieśniarę.

Polityka film
Polityka (Kino Świat)

Później mamy Bartłomieja Misiewicza. Reżyser przestrzega, że postać Arka nie ma nic wspólnego z księciem z Ministerstwa Obrony Narodowej, ale bohater, w którego wcielił się Antoni Królikowski, żyje życiem pupila Antoniego Macierewicza. Kiedy Arek w gabinecie nie jest zajęty spółkowaniem albo nie robi zadymy w jakieś jednostce wojskowej, to ćpa z ministrem i daje mu się obmacywać.

Mogę pomylić kolejność, ale w trzecim segmencie dostaliśmy bodaj odpowiednika Stanisława Pięty. Człowieka znanego z nieprzychylności osobom orientacji innej niż heteroseksualna, fana powszechnego dostępu do broni palnej (gdyby mógł, wysłałby na strzelnicę dzieci z podstawówki) oraz znanego z niechęci do wszelkiej inności posła, którego kariera znalazła się niedawno na zakręcie. Ten bogobojny sługa ludu, człowiek rodziny, między posiedzeniami w Sejmie nie modlił się o zbawienie narodu, a zabawiał się w pokoju hotelowym z kobietą, którą omamił… Właściwie nie wiem czym.

Polityka recenzja
Polityka (Kino Świat)

Pojawia się także segment z Tadeuszem Rydzykiem i dziewczyną Arka, która wysłana do infiltracji opozycji zostaje dwukrotnie zgwałcona. Patryk Vega odwraca tu motyw z urodzinami Hitlera i zamiast niego mamy urodziny Stalina organizowane przez lewicę, a zamiast TVN mamy aspirującą dziennikarkę mediów papieża z Torunia. Ojciec założyciel pojawia się w filmie wielokrotnie i jawi się jako osoba niemniej ważna dla kraju niż prezes partii rządzącej. Dzieli i rządzi, a politycy obsypują go złotem i wchodzą mu w tyłek bez wazeliny, byle był po ich stronie.

Mamy też samego prezesa, który nawiązuje więź ojciec-syn z rehabilitantem. Bóstwo na prawicy sunie małym samochodzikiem po Warszawie z Bartkiem, w którego wcielił się Maciej Stuhr – puszczają kaczki na Wiśle i oglądają rodeo. Niestety okazuje się, że odpowiednik Jarosława Kaczyńskiego to jednak nie jest fajny dziadzio i ich drogi rozchodzą się po wygłoszeniu przez prezesa płomiennej mowy o gorszym sorcie w tłumie skandującym “konstytucja”. Mamy tu obraz człowieka samotnego i małego, nie tylko wzrostem. Właściwie w swej diaboliczności Kaczyńskiego zaprezentowano tu jako postać tragiczną, a przez to wzbudzającą jakąś sympatię.

Polityka Patryk vega
Polityka (Kino Świat)

Ostatni segment opowiada o konsekwencji wypadku rządowej kolumny Beaty Szydło, gdzie mamy starszego człowieka, który w mediach narodowych zostaje uznany za winnego, zanim postawiono mu jakikolwiek zarzut. Wszystko kończy się płomienną mową najstarszego posła, którą kwituje kilkoma gorzkimi słowami, obnaża się publicznie, chyba puszcza bąka w stronę zebranych i wraca do porządku dziennego.

Kurtyna. Obserwacje godne Patryka Vegi i Olafa Olszewskiego (nadwornego scenarzysty reżysera Polityki), którzy są tak wnikliwi i błyskotliwi jak… Nie są.

Jeśli myślicie, że Botoks czy Kobiety mafii były żenujące, to Polityka podbija poprzeczkę w najgorszym możliwym stylu.

Historie są maksymalnie prostackie i napisane tak leniwie, jak się tylko dało. Patryk Vega mówił przed premierą, że przeprowadził mnóstwo wywiadów z politykami i dowiedział się wielu interesujących rzeczy, które miały widownią wstrząsnąć. Jeśli tak, to mi chyba coś umknęło. Na dobrą sprawę w jego najnowszym filmie nie ma wiele więcej niż rzeczy, które są podawane codziennie przez serwisy informacyjne i tabloidy. Wszystko uzupełniają żenujące gagi w stylu Arka, który dwukrotnie narobił w spodnie.

Polityka film patryka vegi
Polityka (Kino Świat)

To nie jest film ze wstępem, rozwinięciem opowieści i zakończeniem. Dostaliśmy kilka opowiastek, które bardziej przypominają antologiczny komediodramat polityczny niż cokolwiek innego. Przypowiastki łączą bohaterowie i to, że rzecz dzieje się podczas rządów prawicy. W żadnej z tych historii nie odnalazłem petard zapowiadanych przez reżysera. Film bredzi, żenuje, snuje chore opowieści, które są powodem do wstydu dla leniwego scenarzysty. A przede wszystkim nudzi do tego stopnia, że jeszcze przed pierwszą połową seansu żałowałem, iż nie mam pilota do kina, który zatrzymałby tę feerię obciachu, by spokojnie odsapnąć, zjeść coś, porozciągać się i wrócić do tego potworka ze świeżą energią.

Realizacyjnie Polityka prezentuje dotychczasowy poziom reżysera. Jest byle jak, byle było, byle do przodu.

Nie mogę napisać, że film prezentuje wyjątkowo niski poziom techniczny, ale z drugiej strony jest nie lepszy niż przeciętny serial telewizyjny. Widać tu doskonale, że komuś się nie chciało. Że z materiałem trzeba było gonić, bo w kolejce czekają następne wiekopomne widowiska do nakręcenia albo po prostu nie ma co za bardzo nadymać budżetu. W końcu zysk jest ważniejszy aniżeli dostarczenie widzowi dopieszczonego materiału. Widz tu się nie liczy.

Polityka film oglądaj online
Polityka (Kino Świat)

Z największym żalem patrzyłem na aktorów, którzy zgodzili się zagrać w tej szmirze. Mam jednak świadomość, że trzeba jakoś ciągnąć od dziesiątego do dziesiątego i mimo wszystko lepsze to niż występ w 1276 odcinku popularnej telenoweli. Pod charakteryzacją dostaliśmy kilka występów błyszczących w tym maratonie beznadziei. Iwona Bielska jako posłanka Pawłowicz jest bezbłędna, ale w filmie zobaczycie jej niewiele więcej niż na zwiastunach. Artur Królikowski był rozbrajający i widać, że świetnie bawił się rolą. Niewiele tu słabych kreacji. Kiedy przychodzi do narzekania, to sprowadza się ono przede wszystkim do postaci mocno przerysowanych. Jakkolwiek nie obarczałbym za to winą aktorów, którzy grają tak jak im reżyser, konwencja i scenariusz pozwoliły. Nie licząc Tomasza Oświecińskiego, maskotki reżysera, który gra zwyczajowo beznadziejnie i chwała mu za wytrwałość. Nie zniechęca się, pomimo że widać od lat, iż aktor z niego żaden i to się z filmu na film nie zmienia.

Patryk Vega od dawna nie umie w filmy. Na Politykę od tego szmireżysera poszedłem wyłącznie dlatego, że wypadało mi się wypowiedzieć o najnowszym widowisku buldożera polskich kinowych kas biletowych.

Ten film ugruntowuje mnie w zdaniu, że bzdurą jest przytaczane w kółko, iż to ten sam facet, który nakręcił Pitbulla, więc coś w nim drzemie. Może kiedyś, nie dziś. To minęło. Trzeba wreszcie zdać sobie sprawę z tego, że Pitbull miał premierę w 2005 roku. Od tego czasu dostaliśmy Ciacho, Botoks, Kobiety mafii czy Plagi Breslau – widowiskowy zestaw beznadziei. Rzeczywistości nie odczarujesz i Polityką Patryk Vega przyklepuje to, iż taśmowe produkowanie coraz słabszych filmów, sprowadziło się do tego, że reżyser z roku na rok coraz szybciej zbliżał się do artystycznego dna, aż upadł na nie z hukiem najnowszą produkcją.

Polityka recenzja filmu film
Polityka (Kino Świat)

I pisze to jako osoba, której również nie podoba się dzisiejsza Polska – cofająca się w postrzeganiu świata do czasów słusznie minionych. Jednak film powinien pozostać filmem, a nie wyłącznie marketingowym pustosłowiem i jechaniem po najniższych instynktach widowni. Narracja ma wciągać, na bohaterach ma nam zależeć, fabuła ma być interesująca. Polityka jest nudna, bohaterzy są jednowymiarowi, a fabuła jest z jednej strony żenująca, a z drugiej odtwórcza. Mógłbym zakładać, że gdyby historię pociągnięto z perspektywy jednego bohatera wpisanego w te wszystkie wydarzenia, podciągnęłoby to nieco jakość widowiska – ale to nie moja rzecz i nie będę szewca butów uczył robić. Ostatecznie zaprezentowano nam po linii najmniejszego oporu kilka prostackich historyjek. Polityka to coś, czego nie mógłbym określić inaczej niż prymitywną i tandetną filmową szmirą, na którą, jak zaznaczyłem na wstępie, szkoda czasu, pieniędzy i nerwów.

Oglądaj film Polityka online w serwisie Chili >>

Co o tym myślisz? Daj znać w komentarzu. Nie zapomnij polubić nas na Facebooku i dodać do RSS lub bezpośrednio na Feedly. Jesteśmy także na Twitterze i Wykopie. Możesz również wesprzeć nas przez PayPal i zaproponować własny temat.

Polub nas na FB

Recenzja filmu Polityka (2019)
3/10
3/10

Werdykt

Nudna szmira. Omijacie Politykę z daleka.

7/10

Pełzająca śmierć – recenzja filmu

hawkeye Hailee Steinfeld disney plus kate bishop

Co powiecie na Hailee Steinfeld jako Kate Bishop w serialu Hawkeye?